Παρόν και Μέλλον

Αξίζει να δεί κανείς το ολιγόλεπτο video του βρεττανικού ΕΣΥ με θέμα την προσπάθεια μείωσης του αποτυπώματος άνθρακος από τα περίφημα αυτά νοσοκομεία. Απλοποίηση των συσκευασιών, σωστή και λογική χρήση των φαρμάκων, ανακύκλωση σύμφωνα με το motto Reduce-Reuse-Recycle, τροποποίηση της συμπεριφοράς για μείωση της ηλεκτρικής ενέργειας που δαπανάται χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η φροντίδα των ασθενών, teleconference, telemedicine για ελάττωση των μετακινήσεων χωρίς λόγο. Πράγματι αυτοί οι άνθρωποι δεν διαπρέπουν μόνο στην επιστήμη αλλά νοιάζονται και για το κλίμα και το μέλλον των νέων μωρών. Ας είναι αυτό ένα μάθημα για το δικό μας ΕΣΥ που φοβάμαι ότι ανήκει σε εποχές μακρινές μεσαιωνικές.

Ιδιωτικά Ιατρικά Κέντρα

Οι 3 μεγαλύτεροι Σύλλογοι στη χώρα κομπάζουν με την "επιτυχία" τους να αναστείλουν την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη λειτουργία ιδιωτικών φορέων Π.Φ.Υ (Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας). Είναι βέβαια αλήθεια ότι το υπουργείο με την γνωστή πρακτική προσπάθησε να περάσει για ψήφιση το Προεδρικό Διάταγμα χωρίς διάλογο μέσα στο καλοκαίρι περίοδο που οι αντιστάσεις είναι μειωμένες λόγω της ζέστης και της θερινής άδειας. Αυτό και μόνο το γεγονός γέννησε υποψίες για την ορθότητα του σχεδίου. Ο καβγάς γίνεται πάνω στη λεπτομέρεια εάν ο επιχειρηματίας ή οι γιατροί μέτοχοι θα έχουν το πλειοψηφικό πακέτο. Κοιτάξτε γύρω σας συνάδελφοι και πείτε μου ποιός έχει το πάνω χέρι στα ιδιωτικά μεγαθήρια ήδη από την πρώτη εμφάνισή τους. Ας μη γελιόμαστε και ας προσπαθήσουμε να θεσπίσουμε κανόνες ελέγχου και υγιούς ανταγωνισμού που θα φέρουν σαν αποτέλεσμα καλύτερες υπηρεσίες υγείας για όλους και ίσως νέες θέσεις εργασίας. Για μας τον λαουτζίκο δεν έχει καμμία σημασία ποιός έχει το μεγαλύτερο χαρτοφυλάκιο αρκεί να είμαστε βέβαιοι ότι όταν θα βρεθούμε στο κρεβάτι σαν ασθενείς θα τύχουμε μιας αξιοπρεπούς αντιμετώπισης με σύγχρονες μεθόδους στα πλαίσια μιας ανθρωποκεντρικής και εμπεριστατωμένης ιατρικής.

Εθνικό Σύστημα Υπομονής

Παρόλο που δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας η υπομονή είναι το μόνο φάρμακο που συνιστούν ολοι οι γιατροί της χώρας μας για τους ασφαλισμένους. Τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων την περίοδο αυτή υπολειτουργούν λόγω αδειών οι ασθενείς όμως δεν παύουν να υποφέρουν και να χρειάζονται περίθαλψη. Οι πατροπαράδοτες ελληνικές διακοπές άλλαξαν μορφή και πολλοί κάτοικοι παραμένουν στην πόλη για το μεγαλύτερο διάστημα του θέρους κλέβοντας λίγο χρόνο τα σαββατοκύριακα για κοντινά ταξίδια. Δεν ξέρω που θα ξεκουραστεί ο υπουργός από την εργασία του 1ου εξαμήνου όμως θάθελα να είναι εδώ και να επισκεφθεί σαν ασθενής τα επείγοντα ιατρεία, τα εξωτερικά ιατρεία οφθαλμολογικής και ορθοπεδικής των περισσότερων νοσοκομείων της πόλης μας, να προσπαθήσει να βγάλει γραμμή και ραντεβού στο ΙΚΑ, να επισκεφθεί τους ελεγκτές του ΟΠΑΔ για να θεωρήσει εξετάσεις, να νοσηλευθεί στους απαρχαιωμένους θαλάμους και να αντιμετωπίσει όλη την οργή και απογοήτευση των συναδέλφων στα νοσοκομεία. Όλα αυτά όμως φοβάμαι ότι είναι ένας ανεκπλήρωτος ευσεβής πόθος αφού σε περίπτωση που χτυπήσει το δακτυλάκι του θα βάλουν αμέσως σε λειτουργία το τερατώδες ρομποτικό μηχάνημα για να του βάλει ένα hansaplast. Ο απλός λαουτζίκος ας πρόσεχε και να κάνει υπομονή ρε παιδιά. Γιατί έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα.

Ελεύθερη αναρίχηση

Η κατάσταση στα νοσοκομεία δεν πάει άλλο. Τα έχω ζήσει σαν εργαζόμενος αλλά και σαν συνοδός ασθενών συγγενών πολλές φορές. Αν εξαιρέσει κανείς την υποχρηματοδότηση σε υλικά και έμψυχο δυναμικό για την οποία υπεύθυνη είναι η εκάστοτε κυβέρνηση δεν υπάρχει πλέον αξιοπρέπεια σε καμμία λειτουργία ενός τόσο σημαντικού οργάνου. Οι κρίσεις επιμελητών και διευθυντών αποτελούν ένα αγκάθι για το σύστημα αφού δεν επιλέγονται σχεδόν ποτέ οι κατάλληλοι άνθρωποι για την κατάλληλη δουλειά. Η αναξιοκρατία κυβερνά και οι αναρριχώμενοι σχεδόν αποκλειστικά με γνωστό βουλευτή ή πιο πάνω ξεπερνούν εύκολα τους συναγωνιστές τους χρησιμοποιώντας escalators αντί για την μακροχρόνια και επώδυνη αναρρίχηση με χέρια-πόδια και πολύ ιδρώτα που περιμένει όλους εμάς στο ελεύθερο επάγγελμα ή τη μισθωτή εργασία. Το εκνευριστικότερο είναι το ύφος του επιτυχημένου, η αναίδεια και η άγνοια του λάθους που χαρακτηρίζει όλους αυτούς. Κάποτε τους λέγαμε γλύφτες στο σχολείο και βύσματα στο στρατό. Τώρα τους λέμε επιμελητές Α,Β και διευθυντές.

Αποτελεσματικότης

Εικοσιτρία χρόνια πριν θυμάμαι την ολοκαίνουργια ορθοπεδική κλινική στο Παπανικολάου όπου νεαροί φοιτητές κάναμε την άσκησή μας.Πέντε μέρες πριν την επισκέφτηκα ξανά αυτή τη φορά σαν συνοδός εξ αγχηστίας συγγενούς.Είναι φανερή η φθορά του χρόνου στο κτίριο και τις εγκαταστάσεις του ιδιαίτερα όταν δεν έχει γίνει καμμία συντήρηση όλα αυτά τα χρόνια.Ήρωες οι γιατροί που εργάζονται σ'αυτό το περιβάλλον.Πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα που αντιμετώπισαν το περιστατικό σε αντίθεση με της ίδιας ειδικότητας κλινικές του Παπαγεωργίου κ Ιπποκρατείου οι οποίες σε παρόμοια οικογενειακά περιστατικά διατηρούσαν τον ασθενή σε δερματική έλξη επί 7 μέρες.Συγγνώμη παππού εάν με ακούς από ψηλά έπρεπε να προσπαθήσω περισσότερο για σένα.

Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών-ER

Δευτέρα σήμερα και μαζί με όλους μποτιλιαρίστηκα στην είσοδο της πόλης.Μοιραία πέρασα μπροστά από το Νοσοκομείο και κακές μνήμες ξύπνησαν μέσα μου.Συνέβη τον χειμώνα αυτόν όταν ένα πολύ κοντινό και αγαπητό πρόσωπο υπέφερε επί 3 μέρες από ελαφρό πυρετό και δυνατό πονοκέφαλο.Ελλείψει του πολυυποσχόμενου οικογενειακού γιατρού και αφού με κρέμασε ένας φίλος μου παθολόγος επιστρατεύτηκα ως ο γιατρός της οικογένειας να εξετάσω τον ασθενή.Φωτοφοβία,αυχενική δυσκαμψία, πυρετός, κεφαλαλγία που δεν υποχωρούσε ούτε με κωδεινούχα. Απίστευτο ήταν όλα εκεί τα συμπτώματα και σημεία ξεσηκωμένα σαν από βιβλίο νευρολογίας.Το πιο γρήγορο ασθενοφόρο, το Ι.Χ μου, μας έφερε γρήγορα στην είσοδο των ΤΕΠ.Το θέαμα έφερε δάκρυα στα μάτια μου.Φορεία και τροχήλατες καρέκλες δεν υπήρχαν.Νοσοκόμοι στην υποδοχή ανύπαρκτοι.Ο καθένας έπαιρνε ένα καρτελάκι με αριθμό σειράς σαν να περίμενε στο Carrefour τη σειρά του στα αλλαντικά.Αξιολόγηση του επείγοντος, το γνωστό από χρόνια στο εξωτερικό triage,άγνωστη λέξη.Ασθενείς στην τύχη τους.Μέσα στα αυτοσχέδια καμαρίνια με κουρτίνες, καταιδρωμένοι από την προσπάθεια λιγοστοί νέοι γιατροί και παρασκευαστές.Δόξα τω θεώ που είμαι γιατρός.Έβαλα το καρότσι μέσα σ'ένα ιατρείο με τον ημιλιπόθυμο ασθενή μου.Θυμήθηκα τον υπουργό που εγκαινίασε το χειρουργικό ρομπότ και ένα υστερικό γέλιο με έπιασε.Ίσως από χαρά που η διάγνωση της μηνιγγίτιδας μπήκε γρήγορα και σώθηκε μια ζωή.Ίσως από οργή για το δικό μας E.R.To Eθνικό Rεζίλι.Κατά τ'άλλα Καλό Μήνα.